Another Senate Probe

November 14, 2008

Ang uso ngayon ng mga senate probes. Lagi ko silang napapanood sa ANC (nag-plug?). Pare-pareho ang ending. Laging walang nabubuong conclusion.

Alam ko na sinusubukan naman ng mga senador ang lahat para malabas ang buong katotohanan pero sadya talagang mahirap. Napapaisip nga ako kung wala nga ba talagang sikreto na hindi nabubunyag. Sana nga talaga ay wala para naman may managot sa lahat ng mga katiwalian sa gobyerno na lalong nagpapahirap sa bansa. Kawawa naman yung mga mahihirap na siyang dapat na makinabang sa pondo ng pamahalaan na ninanakaw ng mga pulitikong gahaman.

Ngayon, maiba naman. Heto yung mga lagi kong napapansin sa mga senate probes:

1. Syempre, unang-una na ang mga sarcastic remarks ni Miriam. Paborito ko yung mga banat niya kahapon kay Bolate, este Bolante. Idagdag mo pa ang hindi ko mapaliwanag na manner of speaking niya. Ang ewan. Basta. Hindi kumpleto kung wala siya.
   
2. Hindi rin siyempre mawawala ang trademark Tagalog ni Sen. Chiz. Hindi ko alam kung ganun lang talaga niya kamahal yung sariling wika natin. O kaya eh hindi lang talaga siya ganun kagaling mag-English at nahihiya siya (which most likely ay hindi). O gusto lang talaga niyang maiba. Sa tingin mo?
   
3. Tapos, ang mga text reactions ng mga viewers na naiinis na parang nagagalit na kay Jinggoy. Ako rin. Sana i-mute yung broadcast pag siya na. Nakakainis lang kasi talaga. Nakakairita. Siguro dahil ang yabang kasi niyang magsalita tapos meron pa siyang nakakalokong ngiti. Pwede rin naman kasi na dahil anak siya ni Erap kaya yun.
4. Sobrang laki ng mga numbers lagi na pinag-uusapan. Sa bagay, hindi naman magiging malaking isyu kung bente pesos (lang). Tapos si Sen. Mar Roxas, siya ang pambato ng Senado pagdating sa math. Mahusay siyang mag-guesstimate or siguro talagang magaling talaga siyang mag-estimate. Kahit alin sa dalawa, halos pareho na rin yun.
5. Madalas din na accusatory yung atake ng pagtatanong ng mga senador. It's something na I find unfair lalo na kapag talagang nahuhumiliate na yung tinatanong. Kaya talagang pinupuri ko si Sen. Cayetano kasi pag siya yung nagsalita, may power kahit di siya nagtataas ng boses o kahit intonation lang. Kagalang-galang. (Jinggoy: ahemmm!)
   
6. Panghuli, ang lilikot lagi ng mga mata ng mga nasa hot seat. Pati si Lozada, ganun. Alam ko sabi nila, nagsisinungaling pag ganun. Sabi lang naman nila.

Ang ikli lang ng nabuo kong list. Paano kasi eh may isa pa akong napansin. Laging hanggang sa recess (lunch break) lang ang napapanood ko kaya yung mga nagtatanong lang sa first round ang inaabutan ko. Kaya kayo kung meron pa kayong mga napapansin madalas sa mga senate probes, pa-comment na lang.

Wanted!

August 22, 2008

Sabi nila walang panalo sa giyera. Pero kung ako ang masusunod, gusto ko sanang magdeklara na ng all-out war laban sa mga MILF. Short-term pain pero long-term gain.

Ang hirap din naman kasi nilang intindihin. Gusto nilang sila ang masunod. Pero hindi yun tama. Kung tutuusin ay wala silang karapatang magdemand dahil wala naman talaga sila sa lugar. Hindi sila bahagi ng Hukbong Sandatahan pero armado sila ng matataas na kalibre ng armas. Terorista. Kinukuha nila ang gusto nila sa pamamagitan ng dahas.

Kamakailan lang, sumalakay ng walang awa yung isang faction ng kanilang grupo sa North Cotabato. Ngayon, tinutugis na ng militar yung grupo ni Kumander Bravo at Umbra Kato na siyang sinasabing nanalakay. Sabi ng pamunuan ng MILF, walang basbas nila yung ginawa sa North Cotabato pero ayaw naman nilang isuko yung mga may kasalanan.

Ngayon, pansamantalang nahinto ang negosasyon para sa MOA (memorandum of agreement). Tapos gusto na ring idagdag ng gobyerno ang disarmament bilang bahagi ng kasunduan. Di naman pabor ang MILF sa nais ng gobyerno. Ako sa tingin ko, talagang dapat na maisama ang pagdisarma kung magkakaroon man ng kasunduan sa pagitan ng mga rebelde at ng gobyerno. Kasi kahit na may ceasefire o anumang kasunduan para sa kapayapaan, mananatili pa rin silang threat sa national security hangga't may pinanghahawakan silang mga armas. Kung pwede nga lang eh buwagin na lang ng todo yung grupo.

Habang tumatagal, lalong lumalabo yung tyansa na magkakaroon ng kasunduan sa pagitan ng dalawang panig. ALL-OUT WAR na lang talaga siguro. Sa bagay, nasasabi ko lang naman ito dahil di ako nakatira roon sa Mindanao. Hindi ako kasama dun sa mahigit isandaang libong pamilya na apektado ng bakbakan. Hindi ako kasama sa kanila na palipat-lipat ng tinutuluyan para lang muling masikatan ng araw kinabukasan. Sana talaga ay maayos na ang lahat ng ito. Sana nga ay maghari na ang kapayapaan na wala ng papatak pang dugo.

SONA ni Gloria

July 29, 2008

Ngayon ko lang papanoorin yung SONA (State of the Nation Address) kahapon ni Pangulong Arroyo. Di ko napanood ng live kasi alas-quatro ng madaling araw nun dito sa amin kaya naisipan ko na lang na sa internet panoorin. Kakaiba yung gagawin ko para sa entry na ito kasi I will be blogging in real-time. Itatype ko kung anuman yung reaksiyon ko sa anumang nangyayari sa video. Sana di ako maiwan ng video.

play...

• Puno ang Batasan. Madalang lang 'to. Ang daming gustong makibeso and makikamay kay PGMA. Puro nakangiti and nakaporma sa kani-kanilang mga formal attire.
• The joint session is called to order. Ang liit ni Gloria. Na-sandwich siya sa pagitan nina Villar at Nograles.
  
• Tindi ng opening statement. Pinagyabang ni Gloria yung economic improvement nung end of 2007. Pero sinundan naman niya ng tungkol sa kasalukuyang world economic crisis.
• Self-reliance. Gandang pakinggan ng iniistrive natin. Pero kailan nga kaya darating yung araw na di na natin halos iaasa sa iba yung mga pangangailangan natin?
• Wow! Totoo ba yun? Ayon dun sa graph na pinakita eh bumaba raw yung self-rated poverty mula nung 1987.
  
• Nagtagalog din si Gloria sa wakas. Nag-aalala raw siya sa lahat (iba't ibang uri ng tao). Nag-aalala raw siya "because they are our countrymen".
  
• Pahintu-hinto si Gloria sa kanyang speech. Ang daming mahihinang palakpak na dapat eh inisahan na lang para lumakas.
  
• VAT naman ngayon ang pinagmalaki. Ako, pabor din naman ako sa VAT eh dahil di naman kasi strict yung income tax collection system natin sa bansa. Kailangan din naman ng budget ng gobyerno and makatutulong yung VAT para mabawasan naman yung inuutang natin.
• Dahil sa anti-kotong and yung pagsugpo sa mga kulorum, tumaas daw yung kita nung isang namamasada mula 200 pesos hanggang 500 kada araw. Pwede bang mangyari yun ngayong ang dalas ng pagtaas ng presyo ng gasolina?
• Bumaba ang presyo ng text. Ang lakas ng palakpakan. Lalo na niyan tayong magiging texting capital of the world.
• Tax exemption sa mga minimum wage earners. NFA rice. Salamat.
• Rice Self Sufficiency Program. Kailan kaya mararamdaman yung epekto nito? Kapag marami na ang namatay dahil sa gutom?
• Family planning na. Buti naman at na-tackle ni Gloria yung issue na ito. Kailangan na talaga nating maiplement ang lahat ng effective ways para makontrol ang populasyon. Masyado ng maraming problema ang dinudulot ng population explosion.
• Pinagmamalaki ni Gloria yung pamimigay ng gobyerno ng mga agricultural lands. Sana sa susunod pagbibigay ng mga sapat na trabaho naman yung ipagmalaki.
• Nabobore na yung iba. Tinatamad ng pumalakpak sa mabulaklak at malamang (?) talumpati ng pangulo.
• Bakit laging inuungkat ni Gloria yung mga sinabi niya sa SONA nung 2001? Wala bang pwedeng mapag-usapan dun sa last year o sa ibang mas recent?
• Puro na lang enumeration ang ginagawa ngayon. Puro examples. Wait. May tungkol na rin sa SONA nung 06, tungkol sa basket. Di ko masyadong nakuha.
  
• Cheaper Medicines Bill. Sana nga di na maging mahal ang magkasakit.
• 65 million ang may health insurance? For real?
• Renewable Energy Bill. Sana agad maramdaman yung epekto nito para mabawasan na yung dependence natin sa imported na langis. And sa ganun, di na masyadong magmamahal yung mga bilihin. Lagi na lang kasing sinisisi kapag may nagtaas na presyo eh yung pagmamahal ng gasolina.
• 2:21 a.m. Part 6 of 6 na ko. Tumaas pala yung rank natin sa world competitiveness. 5 places nga lang.
• Climate change. Ngayon ko lang narinig sa buong speech itong kasalukuyang world phenomenon. Nilagay sa bandang huli. Sinabay sa pagmamalaki sa mga programa para sa environment. Sana nga masolusyan natin siya sa ating bansa. Masyado ng napabayaan ang mundo. Ang ganda pa naman talaga kung tutuusin ng ating bansa.
  
• As your president, I care too much about this nation... and so on. Magandang gabi na rin sa wakas. Adjourned.
• Teka lang may pahabol pa ang pangulo. I am sorry (for wasting your time listening to me). Haha! Joke.
  

Sana sa susunod wala na lang SONA. Mukha lang nagpapacute yung mga nandun sa Batasan. Tapos yung pangulo naman, parang news reporter lang na inuulit yung mga naibalita na sa tv at dyaryo at hinaluan lang ng flavor para bumango (siya). Mabuti pang huwag na lamang silang magsalita at idaan na lamang ang lahat sa gawa. Yun, pag ganun, talagang papalakpak ako. Malakas na malakas.

Mass Murder

July 15, 2008

Nakakainis na nakakaawa na nakaka-guilty na nakakalahat.

Napanood ko na naman kahapon yung Kalam, documentary ng GMA tungkol sa krisis sa bigas. Yung unang part talagang nakakaawa. Hindi ko malimutan yung sagot nung isang nanay nang tanungin siya kung paano niya pinapaliwanag sa mga anak niya yung kalagayan nila. Ang sagot niya, "Wala. Iiyak na lang." Ganun na lang. Parang sa kanila, luha na lamang yung pinantatawid nila sa kanilang gutom. Meron din palang isa pang pamilya na nagtitiis na lang sa pagkaing panis para lang may makain. Sabi nila basta di sila malason.

Mahirap naman kasi talaga. Sobrang mahal ng bigas. Buong mundo yung rice shortage. Kahit dito sa Tate, yung dati naming nabibili ng mga 13 dollars ngayon mga 25 na. Tayo pa naman ang hirap tanggalin ng kanin sa everyday meal natin. Kaya nga naaawa talaga ako riyan sa mga nasa atin. Ang hahaba ng pila sa mga bilihan ng NFA rice. Lahat nagtitiyaga para lang makabili ng kahit papaano ay murang bigas. Yung commercial na bigas kasi, ang layo ng presyo. Sa Mindanao, umabot na sa 50 pesos per kilo. Meron pa ngang isang lugar dun kung saan umabot ng 110 pesos. Sino pa ang bibili nun? Di nakapagtataka na marami ang umaasa na lang sa mga relief operations para lang makakain ulit ng kanin. Kaya ako, talagang sinusulit ko yung bawat butil ng kanin. Sana kayo rin.

Tapos sumabay pa pala yung pagtaas ng pamasahe. Nung first time kong mamasahe mahigit 10 years ago, 2.50 pesos pa lang yung minimum. Ngayon, 8.50 na and di pa kuntento run yung mga drivers. Hirap nga naman talaga silang kumita. Meron ngang ilang namamasada ng jeep na halos buong araw na kung mamasada. Ang di ko maintindihan ay yung tungkol sa pagkuha nila ng fare matrix. Pagkuha lang ng tarima, bakit may processing fee na agad na 520 pesos? Di pa man nga sila nagsisimulang maningil ng bagong minimum eh kinaltasan na nga sila agad. Sa nangyayari ngayon, di malayong magbalik lahat ulit tayo sa pagsakay ng bisikleta. O kaya maglalakad na ulit tayo ng malayo. Exercise din yun.

Tumataas na talaga ang halaga ng lahat ng bagay. Hirap mabuhay. Unti-unti na tayong pinapatay, tayong mahihirap. Minsan nga napapaisip ako kung di kaya ito isang paraan ng mga makapangyarihan upang masolusyunan ang paglobo ng populasyon. Maganda rin naman yung ganung hangarin kung totoo man. Ang masama lang ay tayong mga mahihirap ang labis na naaapektuhan. Tayo lang.